|
Eryk I Pomorski
Eryk I jest najsławniejszym księciem pomorsko-słupskim.
Urodził się w 1382 roku na zamku w Darłowie jako pierworodny syn księcia Warcisława VII i Marii Meklemburskiej. Na chrzcie dano mu na imię Bogusław.
|
 |
| W 1387 roku zmarł niespodziewanie w młody król Danii i Norwegii - Olaf. Z tego powodu Rada Państwa
mianowała królową, jego matkę - Małgorzatę. Małgorzata była ciotką Marii Meklemburskiej, a w związku z tym cioteczną babką Bogusława. Królowa
postanowiła adoptować młodego księcia. Bogusław, teraz jednak jako Eryk, został następcą tronu. |
W 1397 roku w szwedzkim porcie Kalmar Eryk został uroczyście koronowany na króla Danii, Szwecji i
Norwegii. Gdy w 1412 roku zmarła królowa Małgorzata, Eryk stał się faktycznym władcą całej Skandynawii. Eryk prowadził wieloletnią wojnę o odzyskanie
Szlezwiku, opanowania Gotlandii, Estonii i Infland, a od 1426 roku walczył z monopolem miast hanzeatyckich. Wyczerpujące wojny spowodowały
jednak rosnącą opozycję wobec niego. |
 |
| W latach 1439 - 1442 został zdetronizowany przez stany trzech państw skandynawskich. Nowym królem Skandynawii
został kuzyn Eryka - Krzysztof, książę Palatynatu Reńskiego. Eryk natomiast osiadł na Gotlandii, skąd przez wiele lat dokonywał rabunkowych wypadów na
wybrzeża Danii i Szwecji oraz pirackich napadów na statki zyskując miano ostatniego Wikinga Bałtyku. |
 |
W 1447r. zmarł bezpotomnie jego bratanek książę Bogusław IX, wobec czego Eryk I powrócił na Pomorze
i objął rządy w Księstwie Słupskim. Osiadł w Darłowie, gdzie rozbudował Zamek Książąt Pomorskich. Przed śmiercią w 1459 roku przekazał władzę Erykowi
II. Został pochowany w Darłowie razem ze swoim talizmanem - złotym gołębiem.
|
| | |
| Dla
uczczenia Eryka radni Rady Miejskiej Darłowa zadecydowali o umieszczeniu w statucie miasta zapisu Królewskie Miasto Darłowo.
Więcej o królu Eryku można dowiedzieć się na stronie
internetowej miasta Darłowa.
|

|